خود مراقبتي به مفهومي اشاره دارد که در آن هر کودکي بايد بیاموزد که چه فعاليتهايي انجام دهد یا ندهد تا منجر به حفظ و افزایش سلامتي و بهداشت فردي گردد . خود مراقبتي را بايد از سنین کودکي به کودکان آموخت .پیشگیری از انواع حوادث و بیماریها را باید از سنین کودکی به کودکان آموخت . ساختار جسمی و ذهني نوزادان و کودکان  زیر يک سال و نيم به گونه اي است که درک مفهوم خود مراقبتي براي آنان دشوار و غير قابل انتظار است بتابراين مراقیت از اين گروه سني بيشتر و کاملا بر عهده مراقب و مراقبین کودک است اما با افزايش سن کودک ساخنار جسمی و ذهنی کودکان سالم به گونه است که کم کم مي توان  آنان را با مفهوم خود مراقبتي آشنا نمود اما لازم است به این نکته توجه کنيم که در مورد کودکان دارای نقص ذهني و يا کودکان توانخواه اين مساله متفاوت است .خودمراقبتي بايد توسط مراقبين کودک والدين ، مربیان مهدهاي کودک، معلمين مدارس و رسانه ها به کودکان آموزش داده شود و مرتبا تکرار و بازآموزي شود تا در کودکان نهادينه گردد. براي آموزش کودکان در اين زمينه بايد توجه نمود که کودکان براي یادگيري از الگوبرداری استفاده مي نمايند بنابراين يکي از شيوه هاي آموزش اين است که مراقبين کودک خود الگوي مناسبی براي آموزش  بوده و با شیوه هاي آموزشی کودکان آشناباشند .

رعايت بهداشت فردي و عممي ، رعايت بهداشت دهان و دندان ، پوست و مو وناخن ، شيوه تفديه مناسب، آموزش مراقبت جنسي ، مراقبت جسمي، کنترل استرس و .... آشنايي با سرطان و انواع آن و دهها مورد دیگر از جنبه هاي مختلف خود مراقبتي مي باشند . امید است تا با آموزشهاي صحيح خود مراقبتي را دست کم نگرفته و شاهد افزايش خودمراقبتي در فرزندان عزيزمان باشیم .

سعيده رهبري _ کارشناس ارشد روانشناسي